امام حسن عليه السلام فرمود : آيا در خانه شير نوشيدنى موجود است ؟ گفت : آرى ! در حالى كه آن را با زهرى كه معاويه فرستاده بود آميخته بود ، همين كه امام عليه السلام نوشيد ، در جسم خود احساس مسموميّت نمود ، فرمود : « اى دشمن خدا مرا كشتى ! خدا تو را بكشد ! به خدا سوگند پس از من به جاى من كسى نصيبت نخواهد شد و هرگز از آن فاسقِ دشمن لعنتى خدا خيرى نخواهى ديد . » « 1 » 35 - و نيز از اسماعيل بن ابان به اسناد خود از حسن بن على عليهما السلام نقل كرده است كه آن حضرت ميان مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بر جمعى گذر كرد كه در بين آنها گروهى از بنى اميه بود ، با چشم به يكديگر بر آن حضرت اشاره كردند ، و اين جريان موقعى اتّفاق افتاد كه معاويه بر ظاهر امور چيره شده بود ، امام عليه السلام آنها و اشارهء چشم آنها را بديد ، بعد از آنكه دو ركعت نماز خواند رو به ايشان كرد و فرمود : من اشاره چشم شما را به يكديگر ديدم ، به خدا سوگند كه شما ( بنى اميه ) يك روز بيش در اختيار نداريد ، مگر آنكه ما دو روز ، و شما ماهى بيش مالك نيستيد مگر ما دو ماه ، و شما سالى بيش نيستيد مگر ما دو سال ؛ در حالى كه ما در زمان سلطهء شما مىخوريم و مىآشاميم ، مىپوشيم و بر مركبمان سواريم و ازدواج مىكنيم ، اما شما در زمان قدرت ما نه روى سوارى را مىبينيد ، نه مىآشاميد و نه مىخوريد و نه ازدواج مىكنيد ! مردى از آن ميان پرسيد : يا ابا محمد ! چگونه چنين چيزى مىشود در صورتى كه شما بخشنده‌ترين و مهربان‌ترين و با گذشت‌ترين

--> ( 1 ) - مناقب : 2 / 148 .